Denk even goed na. Wanneer heb jij voor het laatst de Donald Duck gelezen? Een dag geleden? Een jaar geleden? Of net als ik te lang geleden?
Gisteravond belandde ik samen met Sanne, Denise, Elske en Joris in de kroeg. Vraag mij niet welke, namen onthoud ik namelijk niet.
Na wat wijntjes, wc-bezoeken en slap geouwehoer, kwam ik erachter dat het inmiddels kwart voor één was. Kwart voor één! Klinkt misschien vroeg voor als je een avondje wilt doorhalen, maar laat als je de volgende ochtend fris en fruitig op de V aanwezig moet zijn. Daarom besloot ik bij Joris te logeren. A) Sanne en Denise gingen eerder weg en B) Elske kon haar eigen huis niet vinden, laat staan een bed voor me opmaken (die ze overigens ook niet had ).
Het werd dus Joris. En dat heb ik geweten hoor. Kreeg zijn bed tot mijn beschikking, meer zuurstof door zijn bamboeplant van maarliefst 100 euro, kreeg eveneens een Chille en Nille-pyjama aangeboden en wat Donald Duck-bladen, voor het geval ik mij de volgende ochtend verveelde.
07.15: mijn wekker ging. Te vroeg. Snoozen hielp niet. Ik was al wakker. Tuurden wat uit het raam, nam het laatste nieuws door en staarde naar zijn bamboeplant van 100 euro. Douchen ging helaas nog niet, omdat zijn mannelijke huisgenoot met een gemillimeterd kapsel zijn haar zat te föhnen. Geen vijf minuten, maar een half uur. Perplex was ik. In die tussentijd ging ik de avonturen van Dagobert Duck, Ajakkes en Eienoord lezen. Af en toe lachte ik in mijzelf, soms ook hardop. Heerlijk. En mijn glimlach verdween niet, want de zon scheen in Hillywood.
Life is good! Kirsten